جیمز بلر، استراتژیست ارشد سیاسی ترامپ برای انتخاباتی میان‌دوره‌ای با شرایطی متفاوت برنامه‌ریزی کرده بود، اما ترامپ به ایران حمله کرد و سپس به سرعت حفظ کنترل مجلس نمایندگان از دسترس خارج شد/ بلر اکنون نیز نقشی را بر عهده گرفته که ممکن است باعث شود در صورت شکست، ترامپ او را مقصر بداند/ استراتژیستی که هر وقت ترامپ با او تماس می‌گیرد، آهنگ «درود بر رئیس» پخش می‌شود، در نهایت چه خواهد کرد؟
آتلانتیک نوشت: جیمز بلر، استراتژیست ارشد سیاسی رئیس‌جمهور، برای انتخاباتی میان‌دوره‌ای با شرایطی متفاوت برنامه‌ریزی کرده بود؛ اما بعد ترامپ به ایران حمله کرد. در ماه فوریه، قدرتمندترین اعضای دولت دونالد ترامپ، در حالی که تیم‌های حفاظتیشان آن‌ها را همراهی می‌کردند، برای شنیدن سخنان روحیه‌بخش جیمز بلر، مشاور ارشد سیاسی رئیس‌جمهور، وارد باشگاه کاپیتول هیل شدند. ترامپ چند هفته پیش از آن، شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای را پیش‌بینی کرده بود و توضیح داده بود: «وقتی در انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز می‌شوید، در انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز نمی‌شوید.» اما بلر در ساختمانی با سایبان سبزرنگ، در فاصله چند بلوک از کنگره، می‌خواست تصویری خوش‌بینانه‌تر ارائه دهد. او از حاضران خواست بر استثنایی مهم تمرکز کنند: در سال ۱۹۳۴، فرانکلین دی. روزولت، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، با وجود موانع اقتصادی، توانست اکثریت حزبش را در مجلس نمایندگان و سنا افزایش دهد.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: بلر شخصیتی جسور و پرشور دارد؛ ترکیبی که برخی مقام‌های دولت و قانون‌گذاران را که ترجیح می‌دهند کارکنان دولت بیشتر شبیه کارمند رفتار کنند، آزرده کرده است. این مرد ۳۷ ساله موهای سرش را از ته می‌تراشد و لب‌هایش را به هم می‌فشارد؛ حالتی که ترکیبی از پوزخند و تردید خاموش را تداعی می‌کند و چندان بی‌شباهت به یک مربی نظامی نیست. هدف او در آن روز این بود که با استفاده از انضباط مبتنی بر داده‌ها، به سبک حکمرانی پرآشوب و غیرقابل‌پیش‌بینی ترامپ نظم بدهد؛ سبکی که مانند وسیله بازی «تیلت-ا-ویرل» مدام به این‌سو و آن‌سو می‌چرخد.
تیم ترامپ پیش‌تر تصمیم گرفته بود از راهبرد سنتی انتخابات میان‌دوره‌ای، یعنی کم‌رنگ کردن نقش رئیس‌جمهور، دست بکشد. ترامپ در هر صورت مرکز توجه خواهد بود. یکی از استراتژیست‌های ترامپ به ما گفت: «زمینی که در اختیار دارید، همان زمینی است که در اختیار دارید و باید در همان زمین بجنگید.» او نیز مانند دیگر افرادی که با ما صحبت کردند، به شرط ناشناس ماندن سخن گفت تا بتواند درباره گفت‌وگوهای خصوصی و راهبردهای داخلی صحبت کند.
اما این تازه آغاز ماجرا بود. بلر تصویری به‌طرز چشمگیری خوش‌بینانه از هشت ماه آینده ترسیم کرد. او به حاضران گفت نقشه انتخاباتی جمهوری‌خواهان نسبت به سال ۲۰۱۸ وضعیت بهتری دارد، تعداد کرسی‌های رقابتی کمتر است و احتمال واقعی وجود دارد که جمهوری‌خواهان هم مجلس نمایندگان و هم سنا را حفظ کنند. در میان حاضران، پیت هگست، وزیر دفاع؛ رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت؛ و هاوارد لاتنیک، وزیر بازرگانی، نیز حضور داشتند.
بلر تأکید کرد که روزولت در کارزار انتخاباتی سال ۱۹۳۴ پیام خود را با دقت تنظیم کرده بود؛ او استدلال می‌کرد که مشکلات حل شده‌اند، نه، بلکه اوضاع در حال بهتر شدن است و بهبود نیز ادامه خواهد یافت.
هیچ‌کس تصور نمی‌کرد ترامپ بتواند به اندازه روزولت منضبط رفتار کند. بلر به حاضران گفت رئیس‌جمهور «کار خودش را خواهد کرد» و همین موضوع به جمهوری‌خواهان کمک می‌کند، زیرا پایگاه وفادار اما کم‌مشارکت او را به هیجان می‌آورد. بااین‌حال، بقیه اعضای تیم باید به پیامی پایبند می‌ماندند که بر اساس نظرسنجی‌ها شکل گرفته بود تا بتوانند با افرادی فراتر از حباب جنبش «ماگا» ارتباط برقرار کنند.
آن زمان و اکنون، درباره مهم‌ترین موضوع انتخاباتی تردیدی وجود نداشت. بلر پیش‌تر درباره پیام مورد انتظار ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای گفته بود: «فکر می‌کنم خواهید دید که او تمرکز بسیار زیادی بر قیمت‌ها و هزینه‌های زندگی خواهد داشت.» اما این پیش‌بینی، چنان‌که مشخص شد، بیشتر آرزواندیشی بود.
یازده روز پس از آن نشست، ترامپ جنگ علیه ایران را آغاز کرد. رأی‌دهندگانی که پیش‌تر نیز در شرایطی دشوار زندگی می‌کردند ــ با بالاترین نرخ بازپس‌گیری خودروهای خریداری‌شده از طریق وام از سال ۲۰۰۹ و رکورد فروش گوشت کنسروی اسپم ــ با فشار اقتصادی بیشتری مواجه شدند.
قیمت بنزین بیش از ۵۰ درصد افزایش یافت، قیمت گازوئیل بیش از ۷۰ درصد جهش کرد و رشد دستمزدها پس از تعدیل بر اساس تورم عملاً از بین رفت. در ماه سپتامبر، نتایج یک نظرسنجی نشان داد ۷۳ درصد آمریکایی‌ها درباره توانایی خود برای خرید مواد غذایی نگرانی دارند. نزدیک به دوسوم پاسخ‌دهندگان نیز سیاست‌های ترامپ را عامل قیمت‌های غیرعادی و بالای کالاها می‌دانستند.
هدف حفظ کنترل مجلس نمایندگان به‌سرعت از دسترس خارج شد و ایالت‌هایی که ترامپ زمانی با اختلافی دورقمی در آن‌ها پیروز شده بود، از جمله تگزاس، کانزاس و آیووا، به میدان‌های رقابت برای کرسی‌های سنا تبدیل شدند.
رئیس‌جمهور هیچ علاقه‌ای نشان نداد که برای ابراز همدلی با مشکلات اقتصادی مردم عادی، از سبک روزولت پیروی کند. در عوض، از رکوردهای جدید بازار سهام، پروژه‌های ساخت سالن رقص و زمین‌های گلف خود و دوستی‌های نزدیکش با الیگارش‌های میلیاردر حوزه فناوری سخن گفت.
ترامپ در گردهمایی انتخاباتی این ماه در آریزونا با صدای بلند اعلام کرد: «ما در عصر طلایی هستیم. می‌دانید، من می‌دانستم که عملکرد خوبی خواهیم داشت. اما نمی‌دانستم قرار است این‌قدر سریع به چنین وضعی برسیم.»
این انتخابات قرار نبود شبیه سال ۱۹۳۴ باشد.
کسانی که از نزدیک با ترامپ کار می‌کنند، باید با تناقض‌های او کنار بیایند. او تصمیم‌ها را می‌گیرد، اما مسئولیت اشتباهات را نمی‌پذیرد. نظم می‌خواهد، اما از زیر پا گذاشتن قواعد لذت می‌برد. ورود به حلقه نزدیکان او آسان‌تر از آن است که بتوان بدون لطمه دیدن اعتبار از آن خارج شد.
با تنها چند روز باقی‌مانده تا انتخابات میان‌دوره‌ای، بلر نقشی را دوباره بر عهده گرفته که پیش‌تر افرادی مانند کارل روو و کن ملمن ایفا کرده بودند؛ معماران راهبرد جمهوری‌خواهان که به رئیس‌جمهور دسترسی مستقیم دارند.
بلر روند تأیید نامزدها از سوی ترامپ را مدیریت کرد، به برنامه‌ریزی سفرهای او کمک کرد، نبردی بی‌رحمانه و پرهزینه بر سر بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی در سالی غیرانتخاباتی را پیش برد و ماشین تأمین مالی مستقل را به راه انداخت؛ تشکیلاتی که قرار است مبالغ هنگفتی را برای کمک به نامزدهای جمهوری‌خواه هزینه کند، از جمله بیش از ۴۰۰ میلیون دلاری که رئیس‌جمهور جمع‌آوری کرده است.
از بسیاری جهات، رؤسای راهبردهای سیاسی شبیه ضربه‌زنان تیم‌های فوتبال آمریکایی در سوپربول هستند؛ افرادی که در لحظه‌ای حساس به میدان فرستاده می‌شوند تا ضربه‌ای بزنند که نتیجه بازی را تعیین می‌کند، در حالی که فاصله توپ تا تیرک‌های زرد دروازه در اختیار آن‌ها نیست. آن‌ها بیش از اندازه مورد ستایش یا سرزنش قرار می‌گیرند.
مشاوران سیاسی به‌تنهایی نمی‌توانند انتخابات را پیروز شوند، اما می‌توانند مانع از آن شوند که بازی بی‌دلیل از دست برود. اکنون بلر ممکن است به قربانی احتمالی شکست انتخاباتی‌ای تبدیل شود که می‌تواند برای جمهوری‌خواهان فاجعه‌بار باشد.
منتقدان بلر او را فردی خودرأی، ازخودراضی و فراتر از توانایی‌هایش توصیف می‌کنند؛ چهره‌ای حاشیه‌ای در سیاست فلوریدا که تصادفاً به لیگ بزرگان راه یافته است. یکی از منتقدان به ما گفت بلر کمبود تجربه خود را با غرور و خودبزرگ‌بینی جبران می‌کند.
منتقدان همچنین خاطرنشان کردند که سبک اقتدارگرایانه او ممکن است در سال‌های آینده، زمانی که دیگر قدرت ترامپ پشت سرش نباشد، کارایی نداشته باشد. برخی دیگر ــ عده‌ای با تحسین و برخی با لحنی تمسخرآمیز ــ گفتند گمان می‌کنند بلر دوست دارد کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ را مدیریت کند.
جمهوری‌خواهان از همین حالا مراحل اولیه بررسی انتقادی عملکرد پس از انتخابات را آغاز کرده‌اند: اگر هزینه‌کرد برای تبلیغات زودتر شروع می‌شد چه؟ اگر از خودستایی ترامپ کاسته می‌شد چه؟ اگر بلر با وجود محدودیت‌های قوانین تأمین مالی کارزارهای انتخاباتی، در کاخ سفید می‌ماند و مشتریان بیرونی نمی‌پذیرفت، چه می‌شد؟ او در اوایل اکتبر، زمانی که برای تعطیلات آخر هفته به جمهوری صربسکا سفر کرد، برای مشتریان بیرونی کار می‌کرد. اگر بلر به هر نحوی ترامپ را متقاعد کرده بود که مثلاً از جان کورنین، سناتور تگزاس، حمایت کند، یا مانع برگزاری همایش انتخاباتی میان‌دوره‌ای موسوم به «ترامپاپالوزا» می‌شد؛ همایشی که هیچ‌کس خواهان آن نبود، چه؟
بااین‌حال، در نهایت فقط یک پرسش واقعاً اهمیت دارد؛ پرسشی که هنوز هیچ‌کس نمی‌تواند به آن پاسخ دهد: اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات عملکرد بدی داشته باشند، ترامپ تصمیم خواهد گرفت چه کسی را مقصر بداند؟
همه درباره یک موضوع اتفاق‌نظر دارند: رئیس‌جمهور خودش را مقصر نخواهد دانست.
مدافعان بلر استدلال می‌کنند که او هر فرصتی را که جمهوری‌خواهان هنوز برای به حداقل رساندن خسارت‌های انتخاباتی دارند، حفظ کرده است.
کریس لاویتا، استراتژیست ارشد کارزار انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۲۴، به ما گفت: «اگر همه شرایط دیگر یکسان باشد و هدف شما این باشد که از نظر تاکتیکی هر امتیاز ممکنی را برای جناح خود فراهم کنید، جیمز دقیقاً همان کاری را کرده که باید انجام دهید.»
برای مثال، بلر رئیس‌جمهور را تحت فشار قرار داد تا طرح محدودیت معاملات سهام برای اعضای کنگره را در سخنرانی سالانه امسال درباره وضعیت کشور بگنجاند؛ اقدامی که نگرانی ترامپ از واکنش منفی قانون‌گذاران را کاهش داد.
فردی که استدلال بلر را شنیده بود، به ما گفت: «این سخنرانی برای کنگره نیست؛ برای مردم است.» او افزود که این بخش از سخنرانی به یکی از محبوب‌ترین قسمت‌های آن تبدیل شد.
بلر همچنین سناتورها را تشویق کرده است که در کارزارهای انتخاباتی خود بر موضوع مراقبت‌های درمانی تمرکز کنند و شرکت‌های بیمه سلامت یا شرکت‌های داروسازی را به‌عنوان عامل مشکلات معرفی کنند.
مدافعان او همچنین می‌گویند بله، بلر شخصیتی پرشور دارد، اما به نظرات دیگران توجه می‌کند و از به چالش کشیده شدن ناراحت نمی‌شود.
به گفته متحدانش، شاید چشمگیرترین دستاورد بلر این بوده که توانسته گروهی ناهمگون از شخصیت‌های برجسته و پیچیده را گرد هم بیاورد و آن‌ها را به همکاری با یکدیگر وادار کند.
سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید، به ما گفت: «جیمز در باورهایش بسیار استوار است و فکر می‌کند خودش و تیمش می‌توانند راهی برای عبور از این موقعیت‌ها پیدا کنند. او از انتقاد خوشش نمی‌آید ــ هیچ‌کدام از ما خوشمان نمی‌آید ــ اما بسیار بی‌باک است. باور دارد برنامه‌اش درست است و فارغ از فضای حاکم، آن را اجرا خواهد کرد.»
با وجود وخیم‌تر شدن شرایط، ترامپ همچنان به بلر تکیه کرده است؛ هرچند علناً او را به‌دلیل سفرش به صربسکا سرزنش کرد.
به‌طور معمول، ترامپ مردانی را ترجیح می‌دهد که موهای پرپشتی دارند. یکی از متحدانش حدس زد که دلیل این ترجیح آن است که رئیس‌جمهور معتقد است چنین افرادی از نظر ژنتیکی برترند؛ فرد دومی نیز با خنده، اما جدی، با این برداشت موافقت کرد. ترامپ معمولاً همچنین از فعالان سیاسی پرحرف و دارای شخصیت‌های بزرگ خوشش می‌آید.
بااین‌حال، یکی از مقام‌های کاخ سفید گفت ترامپ به‌تدریج صراحت و هوش سیاسی بلر را ارج نهاده است.
یکی از متحدان ترامپ، ماجرای گردهمایی کارکنان دولت در سال گذشته را تعریف کرد که در حیاط تراس‌دار بخش غربی کاخ سفید، متعلق به وایلز، برگزار شده بود و ترامپ در آنجا مرکز توجه بود.
به گفته این فرد، رئیس‌جمهور در مقطعی به بلر اشاره کرد و گفت: «همیشه فکر می‌کردم او آدمی است که شور و هیجان را می‌کشد و هیچ شخصیت خاصی ندارد، اما در واقع آدم سرسختی است.»
ترامپ در ابتدا بلر را «جیمز کوچولو» صدا می‌کرد؛ زیرا جیمز برید، که تا همین اواخر مدیر امور قانون‌گذاری ترامپ بود، «جیمز بزرگ» نامیده می‌شد. اما رئیس‌جمهور به‌زودی لقب تحسین‌آمیزتری برای او انتخاب کرد: «جیمز نابغه».
البته این تحسین دوطرفه است؛ هر بار که ترامپ با تلفن بلر تماس می‌گیرد، آهنگ «درود بر رئیس» پخش می‌شود.
بلر در بیانیه‌ای درباره رئیس‌جمهور به ما گفت: «او کاری را انجام می‌دهد که معتقد است درست است، چه دیگران با آن موافق باشند و چه نباشند؛ و دقیقاً به همین دلیل انتخاب شده است. مطمئنم که طولی نخواهد کشید تا حتی منتقدانش نیز ناچار شوند بپذیرند که او همواره تصمیم‌های درستی برای کشور ما و مردم آمریکا گرفته است. به حمایت از او در بیش از ده سال گذشته افتخار می‌کنم و همچنان در کنار او خواهم ایستاد.»
بلر به نزدیکانش گفته است که پیرو مکتب جوکو ویلینک، مربی بازنشسته رهبری و مدیریت در یگان‌های ویژه نیروی دریایی آمریکا، موسوم به نیوی سیلز، است. ویلینک بر ارزش «پذیرش مسئولیت کامل» تأکید می‌کند؛ این ایده که رهبر هر عملیات باید مسئولیت کامل آن را بپذیرد و هرگز تقصیر را به گردن دیگران نیندازد.
تونی فابریتزیو، یکی از نظرسنجان کارزار ترامپ، به ما گفت: «جیمز ایتالیایی‌ترین فرد غیرا‌یتالیایی‌ای است که تا به حال دیده‌اید. او به‌شدت به وفاداری و بسته نگه داشتن دهانش اعتقاد دارد. اگر به من ضربه بزنی، من هم به تو ضربه می‌زنم.»
دو هفته پیش از انتخابات، بلر در شبکه‌های اجتماعی به منتقدانش اشاره کرد. او به بخشی از عهد عتیق اشاره کرد که در آن خدا از فردی داوطلب می‌خواهد تا او را خدمت کند؛ حتی تا زمانی که «شهرها ویران و بی‌سکنه شوند، خانه‌ها از انسان خالی بمانند و زمین به‌کلی متروک شود».
اشعیا، پیامبر کتاب مقدس، به این فراخوان پاسخ داد. بلر نیز همین پاسخ را در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد: «اینک من؛ مرا بفرست.»
ما نخستین بار اندکی پیش از انتخابات مقدماتی درون‌حزبی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۴، در جریان تهیه گزارش برای روزنامه واشنگتن‌پست، در یک ضیافت شام در آیووا با بلر دیدار کردیم.
دانش دقیق او از جزئیات سیاست و اعتمادبه‌نفسش که تا مرز خودپسندی پیش می‌رفت، توجه ما را جلب کرد؛ ترکیبی قدرتمند، اما بالقوه خطرناک.
مایکل جیمز بلر در خانواده‌ای با گرایش به مذهب باپتیست جنوبی بزرگ شد، اما در اوقات فراغت به موسیقی متال علاقه دارد. او در سال ۲۰۲۳ در دو شب اجرای ویژه گروه متالیکا با عنوان «آخر هفته بدون تکرار» در ورزشگاه کابویز شرکت کرد.
او مانند چهار خواهر و برادرش همواره با نام میانی‌اش شناخته شده است. بلر گفته است که بزرگ شدن در کنار سه برادر بزرگ‌تر، از جمله دو برادری که اکنون در نیروهای انتظامی فلوریدا فعالیت می‌کنند، در شکل‌گیری شخصیت او تأثیر داشته است.
او نخستین بار به‌عنوان برادر کوچک‌تر مت بلر، لابی‌گر باسابقه ایالت فلوریدا، وارد محافل سیاسی تالاهاسی شد. سپس به حلقه نزدیکان وایلز راه یافت؛ زنی که به ران دی‌سانتیس در مسیر رسیدن به فرمانداری فلوریدا کمک کرده و در سال ۲۰۱۸ نیز در آغاز فعالیت دولت او نقش داشت.
وایلز و فابریتزیو پیش‌تر در نخستین کارزار ریاست‌جمهوری ترامپ فعالیت کرده بودند و بلر نیز تا سال ۲۰۲۲ به حلقه نزدیکان ترامپ پیوست.
بلر به‌دلیل خوش‌بینی‌اش درباره پیروزی بزرگ جمهوری‌خواهان، لقب «اوراکل» یا «پیشگوی معبد دلفی» را به دست آورد. با وجود آنکه جمهوری‌خواهان در انتخابات آن سال عملکردی ضعیف‌تر از انتظار داشتند ــ عمدتاً به‌دلیل مشکلات نامزدهای مورد حمایت ترامپ ــ بلر خیلی زود مأموریت یافت کارزار انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۲۴ را سازمان‌دهی کند.
کارزار انتخاباتی قبلی ترامپ بخش عظیمی از منابع مالی خود را مصرف کرده و در پایان با بدهی مواجه شده بود. هدف این بار آن بود که از تکرار همان اشتباه‌ها جلوگیری شود.
پس از آنکه کمیسیون انتخابات فدرال آمریکا اجازه داد کارزارهای انتخاباتی و کمیته‌های مستقل اقدام سیاسی در زمینه بسیج رأی‌دهندگان و مراجعه حضوری به خانه‌ها برای جلب رأی هماهنگی کنند، بلر راهبردی خلاف انتظار پیشنهاد داد تا از منابع محدود بهره‌برداری کند: تمام فعالیت‌های مربوط به بسیج رأی‌دهندگان و مراجعه درِ خانه‌ها به کمیته‌های اقدام سیاسی یا «پک‌ها» واگذار شود.
او همچنین یادداشتی موسوم به «یادداشت جنسیتی» تهیه کرد که در آن استدلال شده بود ترامپ می‌تواند با تمرکز بیشتر بر مشارکت دادن مردانی که از او حمایت می‌کنند، به پیروزی برسد؛ به‌جای آنکه تلاش کند رأی‌دهندگان زن را به سوی خود جذب کند.
منتقدان درون حزب جمهوری‌خواه از انتقاد از بلر استقبال می‌کردند. کارل روو، که به‌عنوان یکی از معماران پیروزی‌های جورج دبلیو بوش شناخته می‌شد، از جمله این منتقدان بود.
بلر اما بر موضع خود ایستاد.
تیم سالر، متخصص داده‌های کارزار انتخاباتی، به ما گفت: «اینکه در برابر کسی بایستی که قرار است موی سپید کرده باشد، شخصیت بزرگ و بانفوذی باشد و نقش جادوگر شهر اُز را بازی کند و به تو بگوید این کار را نکن، هیچ چیزی در آن وجود ندارد؛ این کار واقعاً شجاعت زیادی می‌خواهد.»
چند هفته پیش از روز انتخابات ۲۰۲۴، بلر در منطقه پالم‌بیچ فلوریدا همراه همسرش ــ که پیش‌تر تشویق‌کننده تیم فوتبال آمریکایی تامپا بی بوکانیرز بود و سپس به مشاور سیاسی تبدیل شد ــ و سه فرزند خردسالشان حضور داشت. آن‌ها از طریق وب‌کم نظاره‌گر سیل‌گرفتگی خانه‌شان در تامپا بر اثر طوفان میلتون بودند.
آن‌ها اوایل امسال صاحب فرزند چهارم شدند.
افرادی که با بلر کار کرده‌اند می‌گویند او هرگز تردیدی درباره موفقیت برنامه‌اش ابراز نکرد.
یکی از مشاوران باسابقه ترامپ که در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۲۴ از نزدیک با بلر همکاری کرده بود، گفت: «او با بی‌اعتنایی می‌گفت خب، آن‌ها اشتباه می‌کنند، من درست می‌گویم و خواهند دید که حق با من است. نگاهش اساساً این بود: فقط باید پیروز شویم. اگر پیروز شویم، همه این افراد را ساکت می‌کنیم.»
پیروزی همچنین برای رئیس او جذابیت زیادی داشت.
برید به ما گفت: «در نهایت، رئیس‌جمهور مردانی را دوست دارد که پیروزی برایش به ارمغان بیاورند و جیمز بلر پیروزی‌های بسیار زیادی برای او به ارمغان آورده است.»
سالر گفت تنها چند هفته پس از پیروزی ترامپ، او و بلر تلاش برای تغییر چشم‌انداز انتخابات میان‌دوره‌ای را آغاز کردند. نخستین گام، طرح دستکاری و بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی بود؛ طرحی که آن‌قدر با نام بلر گره خورد که به گزارش اولیه وال‌استریت ژورنال، برخی دستیاران کاخ سفید آن را «بلرایمندِرینگ» نامیدند؛ ترکیبی از نام بلر و واژه «جری‌مندِرینگ» به معنای دستکاری مرز حوزه‌های انتخاباتی با اهداف حزبی.
تا فوریه ۲۰۲۵، این دو در دفتر بلر در بخش غربی کاخ سفید درباره موضوعات مختلف، از جمله هدفشان برای کسب بیش از دوازده کرسی اضافی از طریق تغییر مرز حوزه‌های انتخاباتی مجلس نمایندگان، گفت‌وگو می‌کردند؛ کاری که ایالت‌ها معمولاً تنها پس از سرشماری انجام می‌دهند.
تا آوریل، بلر این طرح را به رئیس‌جمهور ارائه کرد و موافقت او را به دست آورد؛ اقدامی که ماه‌ها نبرد حقوقی و قانون‌گذاری را در پی داشت.
دموکرات‌های کالیفرنیا با ارائه طرح دستکاری حوزه‌های انتخاباتی خود، جمهوری‌خواهان را غافلگیر کردند. جمهوری‌خواهان در کارولینای جنوبی و ایندیانا نیز در برابر خواسته‌های کاخ سفید مقاومت کردند و ترامپ را ناچار ساختند برای مجازات برخی از کسانی که از اجرای دستورات او سر باز زده بودند، هزینه سیاسی قابل‌توجهی بپردازد.
حتی طرح بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی در تگزاس نیز در مقاطعی با خطر شکست روبه‌رو شد؛ به‌ویژه پس از آنکه دادگاه فدرال اجرای آن را متوقف کرد.
اما طرح تگزاس با تأیید دیوان عالی پیش رفت و پنج نفر از هفت قانون‌گذار جمهوری‌خواه ایندیانا که ترامپ به‌دلیل رأی مخالفشان به طرح بازترسیم حوزه‌ها هدف قرار داده بود، در انتخابات مقدماتی ایالتی ماه مه از رقابت کنار رفتند.
در همان ماه، برای مدتی کوتاه به نظر می‌رسید که طرح بازترسیم حوزه‌ها می‌تواند به افزایش دورقمی کرسی‌های جمهوری‌خواهان منجر شود. بلر آن زمان در شبکه ایکس نوشت: «تغییر خالص ۱۶ کرسی به نفع جمهوری‌خواهان.»
اکنون بیشتر ناظران معتقدند جمهوری‌خواهان تنها بخش کوچکی از تعداد کرسی‌هایی را که بلر محاسبه کرده بود، به دست خواهند آورد.
احتمال می‌رود جمهوری‌خواهان چندین کرسی را در جنوب تگزاس و نزدیک مرز از دست بدهند؛ از جمله حوزه‌هایی که در آن‌ها اکثریت جمهوری‌خواهان با تغییر مرزها کاهش یافته است.
بااین‌حال، بلر استدلال کرده است که مرزهای جدید حوزه‌های انتخاباتی در انتخابات بعدی، زمانی که رقابت ریاست‌جمهوری نیز در جریان باشد، به نقطه‌ضعف مهمی برای دموکرات‌ها تبدیل خواهد شد؛ زیرا در آن شرایط احتمالاً مشارکت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه دوباره افزایش می‌یابد.
بلر به اطرافیانش اطمینان داده است که اگر حکیم جفریز، نماینده دموکرات، به ریاست مجلس نمایندگان برسد، تنها برای یک دوره در این سمت باقی خواهد ماند.
او همچنین به جمهوری‌خواهان گفته است خود را برای دور دیگری از بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی در سال آینده آماده کنند تا از حکم بهاری دیوان عالی بهره ببرند؛ حکمی که قانون حق رأی را بیش از پیش تضعیف کرد و کرسی‌هایی را که برای تضمین نمایندگی کافی سیاه‌پوستان در جنوب آمریکا ترسیم شده بودند، در معرض خطر قرار داد.
به نظر می‌رسد هدف اصلی این است که جمهوری‌خواهان همواره در موضع تهاجمی باقی بمانند.
تا همین اواخر، سنت رؤسای‌جمهور آمریکا این بود که مدیریت فعالیت‌های سیاسی مربوط به انتخابات میان‌دوره‌ای را از داخل کاخ سفید انجام دهند. کارل روو و اسکات جنینگز در دوران ریاست‌جمهوری بوش و دیوید اکسلراد در دولت باراک اوباما، در طول دوره‌های انتخاباتی میان‌دوره‌ای که مدیریتشان را بر عهده داشتند، سمت‌های دولتی خود را حفظ کردند.
اما در اوایل بهار، بلر و دیگر مشاوران کاخ سفید، پس از مشورت با وکلا، تصمیم گرفتند که بهتر است او فعالیت‌های مربوط به هزینه‌کرد مستقل انتخاباتی را از خارج از دولت مدیریت کند.
ترامپ مدت‌هاست نگران است که مشاوران ارشدش بابت خدماتشان بیش از حد از او پول بگیرند. به همین دلیل، بلر تصمیم گرفت از دریافت دستمزد از تشکیلات سیاسی رئیس‌جمهور صرف‌نظر کند و در عوض مشتریان خصوصی بپذیرد.
فهرست کامل این مشتریان منتشر نشده است، اما شرکت متا، فعال در حوزه شبکه‌های اجتماعی، در میان آن‌ها قرار دارد. به گفته افرادی که از این توافق مطلع‌اند، متا بلر را استخدام کرد تا به مدیرانش درباره نحوه صحبت علنی درباره مراکز داده مشاوره بدهد.
جمهوری صربسکا نیز یکی دیگر از مشتریان او بود؛ منطقه‌ای خودگردان در بوسنی و هرزگوین که مساحتش تقریباً به اندازه ایالت ورمونت آمریکاست. مقام‌های این منطقه بلر را برای دریافت مشاوره درباره نحوه شناسایی تقلب انتخاباتی در دستگاه‌های رأی‌گیری جدید شرکت اسمارت‌ماتیک استخدام کردند.
افشای اینکه بلر در سفر ماه اکتبر به این منطقه تحت حمایت روسیه، لاویتا را نیز همراهی کرده بود، جمهوری‌خواهان را خشمگین کرد و سبب شد ترامپ به‌ندرت، علناً این دو نفر را سرزنش کند. ترامپ از این ایده که کسی ــ به‌جز اعضای خانواده‌اش ــ از همکاری با او سود مالی ببرد، متنفر است.
او در شبکه اجتماعی خود نوشت: «آن‌ها اجازه دارند برای دیگران هم کار کنند، درست مانند همه مشاوران در واشنگتن دی‌سی. اگر تضاد منافعی وجود داشته باشد، فوراً آن‌ها را اخراج خواهم کرد!»
بلر و لاویتا بعداً موافقت کردند دستمزد دریافتی خود بابت سفر به صربسکا را به کتابخانه ریاست‌جمهوری ترامپ اهدا کنند. افرادی که از جزئیات این جنجال مطلع‌اند، می‌گویند ترامپ از آن زمان آرام‌تر شده است.
اگر جمهوری‌خواهان در مسیر شکستن سنت تاریخی و کسب عملکردی بهتر از انتظار در انتخابات میان‌دوره‌ای بودند، این ماجرا احتمالاً اعتبار بلر را نزد هم‌حزبی‌هایش چندان خدشه‌دار نمی‌کرد.
اما در هفته‌های پایانی کارزار انتخاباتی، مسائل مربوط به توانایی مردم برای تأمین هزینه‌های زندگی به موضوع اصلی تبدیل شده‌اند؛ همان مسائلی که بلر در سال ۲۰۲۵ تشخیص داده بود احتمالاً تعیین‌کننده خواهند بود.
دیپلمات‌های آمریکایی در انتظار ازسرگیری درگیری با ایران در حال انتقال از خاورمیانه هستند، قیمت جهانی نفت به سطحی رسیده که از ماه مه تاکنون مشاهده نشده بود و میانگین قیمت بنزین در آمریکا همچنان بالاست.
ترامپ دقیقاً همان‌طور که بلر پیش‌بینی کرده بود، در مرکز توجه قرار دارد و کار خودش را می‌کند؛ اما رأی‌دهندگان در پاسخ، پایین‌ترین میزان محبوبیت او در تاریخ نظرسنجی‌ها، شکست تقریباً قطعی جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان و رقابتی بسیار نزدیک در انتخابات سنا را رقم زده‌اند؛ رقابت‌هایی که پیش‌تر پیروزی جمهوری‌خواهان در آن‌ها تقریباً قطعی تلقی می‌شد.
در شرایط فعلی، یک هفته مانده به انتخابات، دموکرات‌ها در نظرسنجی‌های مربوط به ترجیح حزبی رأی‌دهندگان برای انتخابات کنگره، ۹ واحد درصد از جمهوری‌خواهان پیش هستند؛ فاصله‌ای بسیار بیشتر از آنچه استراتژیست‌های جمهوری‌خواه در آغاز سال حاضر بودند بپذیرند، زمانی که برای حفظ کنترل هر دو مجلس کنگره برنامه‌ریزی می‌کردند.
در داخل کاخ سفید، مقام‌هایی که به دنبال دلایلی برای خوش‌بینی هستند، به‌دقت میزان اشتیاق جمهوری‌خواهان را در مناطقی بررسی می‌کنند که ترامپ در آن‌ها به سفر انتخاباتی رفته است. آن‌ها نظرسنجی‌های پیش و پس از گردهمایی‌های انتخاباتی او را با یکدیگر مقایسه می‌کنند.
به گفته این مقام‌ها، حتی با وجود اینکه کمتر از یک‌سوم آمریکایی‌ها عملکرد ترامپ در مقام ریاست‌جمهوری را تأیید می‌کنند، او همچنان بر پایگاه حامیانش نفوذ آشکاری دارد.
اما شاید همین میزان حمایت کافی نباشد.
بلر مدت‌هاست برنامه‌ریزی کرده که پس از انتخابات به تماشای اجرای گروه متالیکا برود؛ اجرایی در چارچوب اقامت هنری این گروه در سالن «اسفیر». صرف‌نظر از نتیجه انتخابات، این کنسرت احتمالاً فرصتی خوشایند برای فاصله گرفتن از فشارهای یک سال گذشته خواهد بود.
اما محل برگزاری کنسرت نیز، در قلب لاس‌وگاس، به‌طرز ویژه‌ای با شرایط کنونی تناسب دارد؛ یادآوری قدرتمندی از این واقعیت که می‌توانید احتمالات و چشم‌انداز را بشناسید، بر اساس آن‌ها راهبرد خود را انتخاب کنید، اما بااین‌حال، برخی چیزها همچنان خارج از کنترل شما باقی خواهند ماند.
