فتحی: احترام به فرزندان حضرت زهرا(س) از نشانههای عاقبتبهخیری است – هشت صبح

به گزارش هشت صبح و به نقل از مهر :

به گزارش خبرنگار مهر، حجتالاسلام امیرحسین فتحی یکشنبهشب در موکب سدرهالمنتهی در میدان جانبازان، ضمن تسلیت سالروز وفات حضرت امالبنین(س) اظهار کرد: یکی از مسائلی که میتواند زمینه عاقبتبهخیری انسان را فراهم کند، احترام به فرزندان حضرت زهرا(س) است؛ موضوعی که در زندگی برخی انسانهای بزرگ نیز جلوههای روشنی داشته است.
وی با اشاره به زندگی شهید طیب حاج رضایی افزود: از ویژگیهای طیب حاج رضایی احترام ویژه به فرزندان حضرت زهرا(س) بود؛ بهگونهای که نقل شده است یکی از سادات که از نزدیکان و بستگان او بود، زمانی به دلیل اینکه صاحبخانه وسایلش را بیرون ریخته بود، سرپناهی نداشت و طیب وقتی از این موضوع مطلع شد، خانه خود را در اختیار او قرار داد.
مدیرکل تبلیغات اسلامی استان قزوین ادامه داد: طیب به اطرافیانش دستور داد آن فرد را به خانه ببرد و وسایلش را در آنجا مستقر کند و کلید خانه را به او بدهند؛ چند روز بعد نیز به سراغش رفت و پیگیری کرد که خانه به نام او منتقل شود.
فتحی با بیان اینکه طیب در جریان دستگیری، حاضر نشد برای نجات جان خود اعتقاداتش را زیر پا بگذارد، گفت: وقتی از او خواستند در ازای آزادی، اعلام کند که از امام خمینی(ره) پول گرفته و به خیابان آمده است، این پیشنهاد را نپذیرفت و گفت من امام خمینی(ره) را ندیدهام، اما نمیتوانم روز قیامت در برابر حضرت زهرا(س) قرار بگیرم و چنین حرفی بزنم.
وی افزود: طیب حاضر شد جان خود را از دست بدهد، اما زیر پای فرزندان پیامبر(ص) را خالی نکند و در نهایت نیز به شهادت رسید. در نقل این ماجرا آمده است که هنگام انتقال او برای اعدام، پیامی به امام خمینی(ره) رساند که با وجود ندیدن ایشان، عاشقشان شده است؛ این محبت و احترام به فرزندان حضرت زهرا(س) را از ویژگیهای برجسته زندگی او میدانستند.
فتحی در ادامه با اشاره به شخصیت حضرت امالبنین(س) اظهار کرد: هنگامی که این بانوی بزرگوار از قبیله بنیکلاب وارد خانه امیرالمؤمنین(ع) شد، در همان ابتدا جایگاه حضرت زینب(س) را با احترام به رسمیت شناخت و پیش از ورود به خانه، از ایشان اجازه خواست.
وی افزود: حضرت امالبنین(س) به حضرت زینب(س) گفت که من به این خانه نیامدهام تا جایگاه مادری یا بانویی این خانه را برای خود قرار دهم، بلکه آمدهام تا خدمتگزار فرزندان حضرت فاطمه(س) باشم و به آنان محبت کنم.
مدیرکل تبلیغات اسلامی استان قزوین با اشاره به ادب و معرفت حضرت امالبنین(س) در برابر امیرالمؤمنین(ع) خاطرنشان کرد: ایشان از امام علی(ع) درخواست کرد که نام فاطمه را برای او استفاده نکنند؛ چراکه میدانست این نام برای فرزندان حضرت زهرا(س) یادآور مادرشان است و ممکن است موجب ناراحتی و تأثر آنان شود. این در حالی بود که حضرت امالبنین(س) پیش از داشتن فرزند نیز چنین احترام و محبتی به فرزندان حضرت زهرا(س) داشت.
فتحی ادامه داد: زمانی که خداوند به حضرت امالبنین(س) فرزند عطا کرد، محبت او به فرزندان حضرت زهرا(س) نهتنها کم نشد، بلکه بیشتر نیز شد؛ بهگونهای که هنگام تولد حضرت عباس(ع)، ایشان فرزند خود را به دور سر امام حسین(ع) و امام حسن(ع) میگرداند و میگفت فرزندم به فدای فرزندان فاطمه(س).
وی با اشاره به تربیت حضرت عباس(ع) در دامان امالبنین(س) گفت: این مادر وقتی عباس(ع) به سن رشد رسید، به او سفارش کرد که تو فرزند امیرالمؤمنین(ع) هستی، اما حسین(ع) جایگاه ویژهای دارد؛ مبادا او را صرفاً برادر خطاب کنی، بلکه او مولای تو و آقای توست و مبادا در راه رفتن از او پیشی بگیری یا زمانی که او را میبینی، به احترامش از جای خود بلند نشوی.
مدیرکل تبلیغات اسلامی استان قزوین تصریح کرد: حضرت عباس(ع) تا آخرین لحظات عمر خود، امام حسین(ع) را با عنوان سید و مولای خود خطاب میکرد و در مسیر کربلا نیز ادب، وفاداری و تبعیت از امام را به نمایش گذاشت؛ تربیتی که ریشه در آموزههای مادرش حضرت امالبنین(س) داشت.
فتحی با بیان اینکه حضرت امالبنین(س) در بدرقه کاروان امام حسین(ع) نیز تنها بر همراهی و وفاداری به امام تأکید داشت، افزود: در آن زمان بسیاری از افراد امام حسین(ع) را از رفتن به کربلا منع میکردند و از خطر شهادت سخن میگفتند، اما حضرت امالبنین(س) فرزندان خود را همراه امام فرستاد و تنها از امام خواست سلام او را به حضرت زهرا(س) برساند.
وی ادامه داد: محبت و دلبستگی حضرت امالبنین(س) به فرزندان حضرت زهرا(س) به اندازهای بود که آنان نیز او را مادر خطاب میکردند و در واپسین لحظات بدرقه کاروان، امام حسین(ع) از حضرت عباس(ع) خواست به سوی مادرش برود و علت حضور و نگرانی او را جویا شود.
مدیرکل تبلیغات اسلامی استان قزوین خاطرنشان کرد: حضرت امالبنین(س) در آخرین سفارش خود به حضرت عباس(ع) از او خواست در صورت بازگشت، مراقب امام حسین(ع) باشد و اگر اتفاقی برای امام افتاد، او را تنها نگذارد؛ این میزان از محبت، ادب و مقدم دانستن فرزندان حضرت زهرا(س)، درس بزرگی در مکتب اهلبیت(ع) است.
فتحی در پایان تأکید کرد: هرچه از شخصیت و فضائل حضرت امالبنین(س) گفته شود، باز هم نمیتوان حق این بانوی بزرگوار را ادا کرد؛ چراکه تمام زندگی ایشان سرشار از مادری، وفاداری، ادب و عشق به خاندان پیامبر(ص) بود.





