زنجیره تولید فولاد گران شد، اما ورق فولاد مبارکه بدون تغییر ماند |  تثبیت قیمت به بهای از دست رفتن فرصت بازسازی؟

افزایش قیمت ۴۲درصدی گندله؛ فشار بر حاشیه سود فولاد مبارکه 
بررسی قیمت محصولات فولادی از ابتدای سال ۱۴۰۵ تا شهریورماه نشان می‌دهد بازار در اغلب مقاطع فولادی افزایش‌های قابل توجهی را تجربه کرده است. در این میان اما ورق گرم فولاد مبارکه تقریباً بدون تغییر باقی مانده؛ اتفاقی که در شرایط تورمی بازار مواد اولیه و جهش نرخ ارز، می‌تواند به معنای افزایش فشار بر حاشیه سود تولیدکننده و جلوگیری از پیشرفت طرح‌های توسعه و قبل از آن بازسازی فولاد مبارکه باشد.
قیمت ورق گرم فولاد مبارکه در ابتدای سال حدود ۸۵۰هزار ریال بود و اکنون به حدود ۸۷۰ هزار ریال رسیده است؛ یعنی افزایش قیمت این محصول تنها حدود ۲.۴ درصد بوده است. این در حالی است که در همین بازه زمانی، قیمت بسیاری از محصولات بالادستی و حتی مقاطع فولادی چندین برابر بیشتر رشد کرده‌اند.
در بالادست زنجیره، قیمت گندله از حدود ۹۶۰ هزار ریال در ابتدای سال به یک میلیون و ۳۶۰ هزار ریال در شهریورماه رسیده است؛ رشدی معادل ۴۲ درصد. گندله یکی از مهم‌ترین مواد اولیه در فرآیند تولید فولاد است و رشد قیمت آن به‌طور مستقیم هزینه تولید واحدهای پایین‌دست از جمله ورق گرم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
در بخش دیگری از زنجیره، شمش بلوم فولاد خوزستان از ۵۷۰ هزار ریال به حدود ۶۶۰ هزار ریال رسیده و ۱۶ درصد افزایش قیمت داشته است. حتی در بازار محصولات نهایی نیز روند افزایش قیمت به‌مراتب شدیدتر از ورق گرم بوده است. قیمت تیرآهن ذوب‌آهن از ۵۵۰ هزار ریال در ابتدای سال به ۷۷۰ هزار ریال رسیده که نشان‌دهنده رشد حدود ۴۰ درصدی است. میلگرد ذوب‌آهن نیز از حدود ۵۰۰ هزار ریال به بیش از ۷۴۰ هزار ریال رسیده و رشد آن به حدود ۴۸ درصد رسیده است.
این اختلاف زمانی مهم‌تر می‌شود که نرخ ارز را نیز وارد معادله کنیم. دلار از حدود ۱۵۰ هزار تومان در ابتدای سال به نزدیک ۲۲۰ هزار تومان رسیده؛ یعنی حدود ۴۷ درصد افزایش. طبیعی است که چنین جهشی، هم بر هزینه نهاده‌های تولید و هم بر انتظارات قیمتی بازار فولاد اثر بگذارد.

تثبیت قیمت ورق گرم به بهای از دست رفتن فرصت بازسازی فولاد مبارکه؟

 
فولاد مبارکه در ماه‌های گذشته تلاش کرده با هدف تثبیت بازار و رساندن محصول با قیمت مناسب‌تر به دست مصرف‌کننده، افزایش قیمت ورق گرم را محدود نگه دارد. نتیجه این سیاست را می‌توان در همین رشد تنها ۲.۴ درصدی قیمت ورق دید؛ رقمی که فاصله بسیار زیادی با رشد قیمت گندله، میلگرد، تیرآهن و حتی دلار دارد.
اما ثبات قیمت محصول نهایی در شرایطی که هزینه بخش‌هایی از زنجیره تولید با سرعت بیشتری افزایش یافته، الزاماً به معنای پایدار بودن این وضعیت نیست. هرچه فاصله میان قیمت فروش و هزینه‌های زنجیره بیشتر شود، فشار بیشتری به حاشیه سود تولیدکننده وارد خواهد شد.
از همین منظر، اختلاف میان رشد ۲.۴ درصدی ورق گرم با رشد ۴۲ درصدی گندله و ۴۷ درصدی نرخ دلار، می‌تواند نشانه‌ای از وجود یک عقب‌ماندگی قیمتی در این محصول باشد. به بیان دیگر، بازار فولاد در ماه‌های آینده با این سؤال مواجه است که آیا فولاد مبارکه همچنان می‌تواند قیمت ورق گرم را تقریباً ثابت نگه دارد یا بخشی از افزایش هزینه‌های انباشته‌شده ناگزیر باید در قیمت نهایی این محصول منعکس شود.
فولاد مبارکه‌ای که در حمله آمریکا و اسرائیل به این مجتمع، خسارت زیادی دید و اکنون بیش از هرزمان دیگری نیاز به وجه‌نقد برای بازسازی دارد، با تداوم تثبیت قیمت ورق گرم، درواقع فرصت بازسازی و تکمیل طرح‌های توسعه را از دست خواهد داد.