«یوم‌الحسین»؛ قلبِ تپنده اصفهان در التهاب«عصر بی‌پایان غم» – هشت صبح

خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها- ریحانه شهبازی: اصفهان، میدان امام حسین(ع) در عصر عاشورای حسینی به صحنه‌ای از اجتماع، اشک، شعار و وفاداری بدل شد؛ جایی که دورتادور میدان مملو از مردمی بود که با پرچم‌های ایران و بیرق‌های سیاه و سرخ حسینی آمده بودند تا بار دیگر نشان دهند پیوندشان با کربلا تنها یک مناسک آیینی نیست، بلکه هویت جاری یک شهر است.

از هر سو که نگاه می‌کردی، موج جمعیت تا لبه‌های میدان امتداد داشت؛ مردمی که شانه‌به‌شانه ایستاده بودند و در میان آنان، مقامات استانی از جمله استاندار اصفهان نیز حضور داشتند تا همراه با مردم در این عزای عمومی شرکت کنند. این هم‌نشینی مسئولان و مردم به صحنه حال‌وهوایی ویژه داده بود؛ فضایی که در آن فاصله میان تریبون و کف میدان کم شده بود و همه زیر یک نام و یک پرچم، گرد آمده بودند: حسین(ع) .

پرچم‌ها، روایتگر یک هویت مشترک

پرچم‌های ایران در کنار پرچم‌های منقش به نام و یاد امام حسین(ع) تصویری روشن از پیوند میان مذهب، وطن و مقاومت ساخته بود؛ تصویری که در عصر عاشورا معنایی مضاعف می‌گرفت. در دست‌های جوانان، پیران، زنان و کودکان این پرچم‌ها فقط نماد نبودند، بلکه نشانه‌ای از حضور زنده یک باور بودند؛ باوری که می‌گوید عزاداری برای سیدالشهدا(ع) تنها سوگ نیست، بلکه ایستادن بر سر حقیقت است.

کربلا؛ مدرسه‌ای که هنوز از آن دفاع می‌شود

مهدی دانشمند سخنران این مراسم بر این نکته تأکید کرد که برخی الفاظ آن‌قدر تکرار شده‌اند که عظمتشان در نگاه‌ها کم‌رنگ شده است؛ در حالی که این واژه‌ها بار دارند و هر کدام حامل یک موضع‌اند.

به تعبیر او، گفتن «یا حسین» بار دارد؛ باری که در عمل معنا پیدا می‌کند. این نام، در برابر خود صفی از دشمنی‌ها را قرار می‌دهد؛ صفی که از نگاه او، تنها محدود به تاریخ نیست و در زمانه امروز نیز ادامه دارد.

او تأکید کرد کسانی که اهل «یا حسین» گفتن‌اند، باید آماده باشند که از سوی «یزیدهای زمان» و «شمرها و عمرهای زمان» مورد طعنه، تمسخر، توهین و فشار قرار گیرند؛ زیرا حق، همیشه هزینه دارد و هرکس می‌خواهد حسینی باشد باید برای این هزینه آماده باشد.

دشمنِ امروز؛ خطرناک‌تر از دشمن دیروز

دانشمند در بخش دیگری از سخنان خود با مقایسه میان دشمنان دیروز و امروز مدعی شد که دشمنان امروز از شمر و یزید نیز خطرناک‌ترند؛ زیرا اگر آنان در پی حذف فیزیکی امام و یارانش بودند، دشمنان امروز در پی حذف تفکر امام حسینی از ذهن و دل جوانان‌اند.

او در ادامه با اشاره به پایداری اعتقادی جوامع مختلف گفت اگرچه بیش از دو میلیارد مسیحی در جهان همچنان به اعتقاد خود پایبند مانده‌اند، اما در نگاه او، مسئله اصلی این است که امام حسین(ع) الگوی جهانی آزادگی است و هرکس حسینی باشد، آزادی را محدود به خانواده یا دایره شخصی خود نمی‌بیند، بلکه آزادی همه مسلمانان و همه آزادگان جهان را می‌خواهد.

حضور مردم؛ ترجمه عملی یک باور

آنچه این مراسم را از یک تجمع معمولی فراتر می‌برد، تنها سخنرانی و نوحه‌خوانی نبود؛ بلکه حضور پیوسته و فشرده مردم در تمام دورتادور میدان، معنای واقعی این اجتماع را شکل می‌داد. در آن ازدحامِ آرام و منظم، پرچم‌ها بالا بود، صداها در هم می‌پیچید و اشک‌ها بی‌صدا از چشم‌ها می‌لغزید. مردم آمده بودند تا بگویند حسین(ع) هنوز زنده است، هنوز الهام می‌دهد و هنوز معیار سنجش حق و باطل است.

در حاشیه این مراسم، با یکی از شرکت‌کنندگان گفت‌وگوی کوتاهی داشتیم. او که خودش را «محمدرضا، ۳۲ ساله، از شهر اصفهان» معرفی کرد، درباره علت حضورش گفت: به‌خاطر امام حسین(ع) آمده‌ام. برای ما این فقط یک عزاداری نیست؛ یک اعلام وفاداری است. حس می‌کنم اگر امروز در این میدان نباشم، انگار بخشی از دین و هویت خودم را کم گذاشته‌ام. از طرفی وقتی این همه مردم را می‌بینم که با پرچم ایران و پرچم امام حسین(ع) کنار هم ایستاده‌اند، آدم احساس می‌کند هنوز این شهر زنده است و هنوز دل‌ها برای حق می‌تپد.

او در ادامه افزود: حضور مسئولان هم خوب است، چون نشان می‌دهد این مراسم فقط متعلق به یک گروه خاص نیست. همه باید کنار هم باشند. من فکر می‌کنم پیام عاشورا همین است که برای حق باید ایستاد، حتی اگر سخت باشد.

عاشورا؛ از سوگ تا مسئولیت

عصر عاشورای امروز در میدان امام حسین(ع) اصفهان، فقط صحنه گریه و روضه نبود؛ صحنه‌ای بود از ترکیب اندوه، هویت، مقاومت و مسئولیت. مردم با پرچم‌ها، با اشک‌ها، با شعارها و با حضور فشرده‌شان، نشان دادند که عاشورا هنوز از متن زندگی اجتماعی حذف نشده و نام حسین(ع) همچنان می‌تواند یک شهر را زیر یک معنا جمع کند.