پتروشیمی نوری در ۱۴۰۴ چه کرد؟ | رشد سودآوری زیر سایه جهش ۲هزار درصدی هزینهها

به گزارش فراز صورتهای مالی پتروشیمی نوری در سال ۱۴۰۴ از رشد سودآوری این شرکت حکایت دارد، اما بررسی جزئیات عملکرد نشان میدهد بخش مهمی از این دستاورد تحت تاثیر افزایش قابل توجه هزینهها قرار گرفته است. موضوعی که باعث شده رشد نهایی سود خالص، فاصله محسوسی با رشد درآمدها و حتی نرخ تورم نداشته باشد.
عملکرد غلامرضا جمشیدی در پتروشیمی نوری
پتروشیمی نوری گزارش عملکرد مالی سال ۱۴۰۴ خود را منتشر کرد؛ گزارشی که نخستین کارنامه کامل این شرکت در دوره مدیریت غلامرضا جمشیدی محسوب میشود. جمشیدی از آبان ۱۴۰۳ با حکم علی عسکری مدیرعامل وقت هلدینگ خلیج فارس سکان هدایت نوری را برعهده گرفت و به همین دلیل نتایج سال مالی ۱۴۰۴ را میتوان بهطور مستقیم به عملکرد تیم مدیریتی جدید نسبت داد.
بررسی صورتهای مالی منتشرشده نشان میدهد سود ناخالص پتروشیمی نوری در این دوره رشد ۶۵ درصدی را تجربه کرده است. با این حال، آنچه در لایههای عمیقتر گزارش جلب توجه میکند، شتاب بالای هزینهها در مقایسه با رشد سودآوری شرکت است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، هزینههای فروش، اداری و عمومی پتروشیمی نوری در سال ۱۴۰۴ بیش از دو برابر شده و به حدود ۲۳ هزار و ۶۹۴ میلیارد تومان رسیده است. علاوه بر این، شرکت بیش از یک هزار و ۴۷۰ میلیارد تومان نیز تحت عنوان سایر هزینهها شناسایی کرده است. رشد این هزینهها بخشی از ظرفیت سودسازی شرکت را جذب کرده و اجازه نداده آثار افزایش درآمدها بهطور کامل در سود نهایی منعکس شود.
اگرچه سود خالص نوری در پایان سال ۳۲ درصد افزایش داشته و رشد مثبتی را به ثبت رسانده، اما نرخ رشد آن پایینتر از رشد هزینهها و حتی کمتر از افزایش نرخ فروش محصولات شرکت ارزیابی میشود. به بیان دیگر، بخشی از مزیت ناشی از رشد قیمت محصولات در مسیر افزایش هزینههای عملیاتی و غیرعملیاتی مستهلک شده است.

البته قضاوت نهایی درباره عملکرد مدیریت جدید نیازمند بررسی دقیقتر جزئیات گزارش حسابرسی و همچنین روند فعالیت شرکت در سال ۱۴۰۵ است. پتروشیمی نوری یکی از مهمترین بازیگران صنعت پتروشیمی کشور به شمار میرود و با توجه به سوابق مدیریتی غلامرضا جمشیدی در این صنعت، انتظار میرود ارزیابی دقیقتر عملکرد وی در دورههای آتی و با انتشار گزارشهای تکمیلی امکانپذیر باشد.
به گزارش فراز در شرایطی که صنعت پتروشیمی با چالشهایی همچون نوسانات بازارهای جهانی، محدودیتهای صادراتی و افزایش هزینههای تولید مواجه است، کنترل هزینهها و تبدیل رشد درآمد به سود پایدار، مهمترین معیاری خواهد بود که عملکرد مدیران این صنعت با آن سنجیده میشود.





