قیصری: مطالبه اصلاح نباید به مطالبه تسلیم تبدیل شود – هشت صبح
به گزارش هشت صبح و به نقل از مهر :
خبرگزاری مهر – گروه سیاست: در شرایطی که کشور یکی از حساسترین مقاطع سیاسی، امنیتی و اقتصادی خود را پشت سر میگذارد، اظهارات اخیر علی جنتی، حسن روحانی و محمد خاتمی درباره پایان جنگ، مذاکره، رفراندوم و اصلاحات ساختاری، بار دیگر فضای سیاسی کشور را تحت تأثیر قرار داده است؛ اظهاراتی که به اعتقاد برخی ناظران، نمیتوان آنها را صرفاً مواضعی پراکنده و منفرد تلقی کرد و نیازمند بررسی دقیق از منظر پیامدهای سیاسی و اجتماعی آنهاست.
در همین خصوص، با زینب قیصری، نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس شورای اسلامی و عضو هیئت رئیسه کمیسیون صنایع و معادن مجلس به گفتگو نشستیم.
قیصری در این گفتگو با نگاهی انتقادی، اظهارات اخیر این سه چهره سیاسی را مورد بررسی قرار داده و نسبت به شکلگیری روایتی هشدار میدهد که میتواند مشکلات واقعی مردم و نارضایتیهای موجود را به ابزاری برای زیر سؤال بردن مؤلفههای قدرت ملی و باز کردن مسیر فشار و امتیازدهی به دشمن تبدیل کند.
وی در عین تأکید بر ضرورت اصلاحات داخلی و شنیدن مطالبات مردم، میان «اصلاح واقعی» و «عقبنشینی در برابر فشار خارجی» مرز روشنی ترسیم میکند و با اشاره به تجربه برجام و نقض تفاهم اسلامآباد، بر ضرورت درس گرفتن از تجربههای گذشته تأکید دارد.
مشروح این گفتگو به شرح زیر است:
خانم قیصری، ابتدا میخواهیم مشخصاً درباره اظهارات اخیر علی جنتی، حسن روحانی و محمد خاتمی صحبت کنیم. از نگاه شما، وجه مشترک این اظهارات چیست؟
به نظرم نمیشود این اظهارات را صرفاً چند موضع سیاسی بدون عقبه دید. البته نمیتوان گفت حتماً یک طراحی هماهنگ پشت این اظهارات وجود دارد، اما وقتی در یک مقطع حساس، چند چهره سیاسی درباره موضوعاتی مانند پایان جنگ، مذاکره، رفراندوم و تغییرات ساختاری با ادبیاتی نزدیک به هم صحبت میکنند، طبیعی است که باید نسبت به جهت و پیامد این مواضع حساس بود.
مسئله اصلی این است که ببینیم این حرفها در نهایت چه تصویری از آینده کشور به جامعه ارائه میکنند. اگر قرار باشد مشکلات واقعی مردم و فشارهای اقتصادی به این نتیجه ختم شود که راه نجات کشور، عقبنشینی در برابر فشار خارجی است، اینجاست که باید هشدار داد.
یعنی شما معتقدید این اظهارات میتواند بخشی از یک جریان سیاسی جدید باشد؟
من درباره وجود یک پروژه مشخص، بدون سند قضاوت نمیکنم، اما باید پیش از آنکه یک جریان سیاسی شکل کامل پیدا کند، نشانههای آن را شناخت.
جریانها همیشه با یک بیانیه و یک شعار مشخص آغاز نمیشوند. گاهی چند گزاره در کنار هم قرار میگیرند، در فضای رسانهای تکرار میشوند، روی نارضایتیهای واقعی مردم سوار میشوند و بهتدریج یک روایت واحد میسازند. نگرانی من دقیقاً همینجاست؛ اینکه مشکلات مردم تبدیل به سکوی پرتاب یک پروژه سیاسی شود.
با توجه به مشکلات اقتصادی و معیشتی موجود، ارزیابی شما از طرح این مسائل در فضای سیاسی کشور چیست؟ آیا ممکن است این مطالبات، تحت تأثیر برخی رویکردهای سیاسی قرار گیرد؟
مردم مشکلات واقعی دارند و مسئولان باید برای آنها پاسخ داشته باشند. نمیتوان با شعار، گرانی و فشار معیشتی را حل کرد و نمیتوان مطالبات مردم را نادیده گرفت، اما باید میان پذیرفتن مشکل و پذیرفتن نسخه غلط برای حل آن تفاوت قائل شد.
مردم از مسئولان انتظار دارند مشکلات را حل کنند، نه اینکه هر بار با افزایش فشارها، نسخهای برای تغییر محاسبات راهبردی کشور در برابر دشمن ارائه شود.
با توجه به شرایط فعلی کشور، عملکرد دولت و نحوه مدیریت مسائل داخلی را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا دولت در مدیریت مجموعه اجرایی و پیشبرد سیاستهای خود با چالش جدی مواجه است؟
طبیعتاً اداره کشور در چنین شرایطی نیازمند مدیریت منسجم، تصمیمگیری قاطع و هماهنگی جدی میان اجزای دولت است. وقتی این هماهنگی وجود نداشته باشد، آثار آن مستقیماً در زندگی مردم دیده میشود.
متأسفانه امروز در مواردی شاهد وضعیتی هستیم که برخی وزرا دیگر از رئیسجمهور هم حساب نمیبرند و هر دستگاه ساز خودش را میزند. این وضعیت قابل قبول نیست. رئیسجمهور باید بتواند تیم اجرایی خود را مدیریت کند و وزرا نیز باید نسبت به سیاستهای دولت و تصمیمات رئیسجمهور پاسخگو باشند. کشور در شرایط فعلی بیش از هر چیز به مدیریت مقتدر، منسجم و پاسخگو نیاز دارد.
برخی میگویند برای عبور از فشار اقتصادی، چارهای جز مذاکره با غرب وجود ندارد. آیا شما با مذاکره مخالفید؟
مذاکره فینفسه نه مقدس است و نه ممنوع. بحث بر سر این است که با چه کسی، از چه موضعی و با چه تضمینی مذاکره میکنیم.
ما تجربه برجام را داریم. آمریکا از توافق خارج شد و تعهداتش را زیر پا گذاشت. در ماجرای اخیر هم شاهد نقض تفاهم اسلامآباد از سوی آمریکا بودیم. این تجربهها باید در محاسبات ما جدی گرفته شود.
نمیشود هر بار که تحت فشار قرار گرفتیم، همان نسخه گذشته را دوباره روی میز بگذاریم و انتظار داشته باشیم این بار نتیجه متفاوتی بگیریم، بدون اینکه تضمین واقعی برای منافع کشور وجود داشته باشد.
قدرت ملی پشتوانه دیپلماسی است، نه مانع دیپلماسی. مذاکره زمانی میتواند منافع کشور را تأمین کند که طرف مقابل بداند ایران برای دفاع از منافع خود، قدرت و ابزار لازم را دارد. اگر دشمن احساس کند با فشار اقتصادی، تهدید یا جنگ روانی میتواند ایران را وادار به امتیازدهی کند، طبیعی است که فشار را افزایش دهد.
در روزهای اخیر موضوعاتی مانند رفراندوم و اصلاحات ساختاری مطرح شده است. ارزیابی شما از طرح این مباحث و ضرورت یا پیامدهای آن چیست؟
باید مراقب باشیم مفهوم اصلاح تحریف نشود. اصلاح واقعی یعنی حل مسئله، نه پاک کردن صورت مسئله. مردم اصلاح میخواهند، اما اصلاحی که نتیجه آن زندگی بهتر، اقتصاد قویتر و مدیریت کارآمدتر باشد، نه اصلاحی که به تضعیف امنیت و اقتدار کشور منجر شود.
برخی معتقدند باید میان اصلاحات داخلی و تغییر در سیاست خارجی ارتباط برقرار کرد. شما این نگاه را قبول دارید؟
اصلاحات داخلی یک ضرورت است، اما نباید نتیجه بگیریم که برای اصلاح داخل، باید در برابر خارج کوتاه بیاییم. اتفاقاً هرچه در داخل قویتر باشیم، در سیاست خارجی دست بالاتری خواهیم داشت.
اقتصاد قوی، تولید قوی، صنعت قوی و مدیریت کارآمد، بخشی از قدرت ملی هستند. بنابراین باید مشکلات داخلی را اصلاح کنیم، اما این اصلاح نباید با تضعیف مؤلفههای قدرت کشور همراه شود. خطر زمانی جدی میشود که نارضایتی از عملکرد برخی مسئولان تبدیل به ناامیدی از توان کشور شود.
نباید اجازه دهیم دشمن یک دوگانه جعلی بسازد؛ یا مذاکره و عقبنشینی، یا بحران و بیثباتی. این دوگانه را قبول ندارم. ما میتوانیم هم مشکلات مردم را حل کنیم، هم مدیریت کشور را اصلاح کنیم و هم از امنیت و اقتدار کشور دفاع کنیم.
در پایان، ارزیابی شما از فضای سیاسی امروز چیست و مهمترین نکتهای که در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد، چیست؟
هشدار من این است که منتظر نمانیم تا یک جریان کاملاً شکل بگیرد و بعد به فکر مقابله با آن باشیم.
باید همزمان دو کار انجام دهیم؛ مشکلات مردم را جدی بگیریم و حل کنیم، اما اجازه ندهیم دشمن از همین مشکلات برای ضربه زدن به امنیت و اقتدار کشور استفاده کند. موضوع دقیقاً از جایی خطرناک میشود که یک مطالبه واقعی با یک راهحل انحرافی پیوند بخورد. بنابراین، باید از همین امروز هوشیار بود.
