سوءمدیریت فرصت ۵ هزار میلیارد تومانی را از بازنشستگان ربود – هشت صبح

به گزارش خبرنگار مهر، یکی از تلخ ترین صفحات جنگ تحمیلی اخیر، اقدام وحشیانه دشمن آمریکایی صهیونی در تخریب بخش هایی از صنعت پتروشیمی ایران بود، این حمله تبعاتی وسیع بر اقتصاد و بازار کشور داشته است و بازسازی تاسیسات آسیب دیده نیز نیازمند صرف زمان و هزینه بسیاری است.

هنوز زخم حمله بمب های آمریکایی و اسرائیلی به صنعت پتروشیمی مرهم گذاشته نشده است که شاهد یک اتفاق تلخ و عدم النفع ۵ هزار میلیارد تومانی به صنعت پتروشیمی هستیم . داستان این عدم النفع که در هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس رخ داده است به دلیل اینکه سهام این شرکت در واقع اموال و دارائی های بازنشسته های ارتش و تامین اجتماعی و کارگران نفت است و هر نوع خسارت به این اموال در واقع خسارت به بیت المال مسلمین و اتلاف مال عمومی است نیازمند توضیح صریح مسئولان دولت و ورود دستگاه قضا و نهادهای های نظارتی است .

این اتفاق شبیه این است که صد روز بعد از حمله به عسلویه، بمب های آمریکایی عمل نکرده در زیرساخت های انرژی و پتروشیمی کشور منفجر شده اند. برای درک بزرگی این عدد ، خوب است بدانید که هزینه احداث و بازسازی پل بی ۱ که در روز سیزده فروردین با حمله وحشیانه آمریکا تخریب شد ۲۵۰۰ میلیارد تومان است و در واقع خسارت ناشی از مدیریت غلط هلدینگ خلیج فارس چیزی معادل دو برابر خسارت آمریکا به پل استراتژیک مواصلاتی بی ۱ به کشور خسارت زده است آن هم از جیب قشر شریف بازنشسته نیروهای مسلح و تامین اجتماعی.

چه کسی باید پاسخ دهد؟

بر اساس قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها ، شرکت های عضو بهابازار می توانند با رعایت مقرره های این قانون، از معافیت مالیاتی در صورت اقدام به افزایش سرمایه قانونی استفاده کنند. براوردها نشان می داد در هلدینگ خلیج فارس امکان بهره مندی از ۵ همت معافیت مالیاتی وجود داشت . اما مساله اینجاست که افزایش سرمایه این شرکت ( که پیش نیاز استفاده از معافیت مالیاتی است) خود نیازمند یک پیش نیاز مهم است و آن انتخاب اعضای هیات مدیره جدید است.

به تعبیری دیگر، استفاده از معافیت مالیاتی ۵ همتی، نیازمند افزایش سرمایه است و افزایش سرمایه در صورتی قانونی است که اعضای هیات مدیره جدید این شرکت انتخاب شده باشند. از طرفی مطابق اطلاعیه کدال ، هفتم مرداد، آخرین مهلت هلدینگ خلیج فارس برای ثبت افزایش سرمایه خود بوده است.

هفتم مرداد سپری شد و با توجه به اینکه به احتمال قوی نتایج مجمع افزایش سرمایه این شرکت مورد پذیرش بورس قرار نمی گیرد( سازمان بورس قبلا در نامه ای نسبت به این اتفاق هشدار داده بود) عملا این فرصت طلایی به غروبی غمبار تبدیل می شود. این رویه نه مساله پیچیده و نه نیازمند دانش و تخصص خاصی بود. به نظر می رسد هر فردی با حد معمولی از “آی کیو ” متوجه شود که با ابلاغ سازمان بورس و مطابق مقررات رایج، این شرکت باید ابتدا جلسه انتخاب اعضای هیات مدیره را برگزار می کرد و ساعتی بعد از انتخاب هیات مدیره جدید، از سهامداران درخواست افزایش سرمایه می کرد.

ماجرا احتمالا از اینجا شروع شده، بر اساس مکاتبات پیشین، سهامدار اصلی هلدینگ خلیج فارس( صندوق های بازنشستگی کارکنان نفت) نمایندگان جدیدی برای عضویت در هیات مدیره معرفی کرده بود و همین امر باعث می شد تا در انتخابات جدید مدیران قبلی با صندلی مدیریتی خود خداحافظی کنند. شاید همین موضوع از علاقه مدیران هلدینگ کاسته و باعث شده است تا علی رغم هشدار صریح سازمان بورس مبنی بر رعایت پیش نیاز افزایش سرمایه، آنها جلسه نخست را نه به انتخاب اعضای هیات مدیره که به بررسی افزایش سرمایه اختصاص داده اند.

گره بعدی هم در ادامه همین موضوع پیش می آید که چرا نمایندگان سهام عدالت و تامین اجتماعی در مجمع انتخاب هیات مدیره حضور نیافته و باعث لغو این جلسه شده اند! آیا موضوعی مهمتر از منافع دارندگان سهام عدالت و بازنشسته های تامین اجتماعی وجود داشته است؟ در این میان البته باید از پایمردی نمایندگان بازنشسته های کارگران نفت و نماینده بازنشسته های نیروهای مسلح هم به نیکی یاد کرد که با وجود رفتار مشکوک مدیران هلدینگ و زمان بندی نادرست جلسات، اما با هدف بهره مندی جامعه بازنشسته های نفت و نیروهای مسلح از برکات معافیت مالیاتی، در جلسه افزایش سرمایه حضور یافته و به این افزایش سرمایه نیز رای مثبت دادند .

اما صد افسوس که رویدادهای بعدی باعث برباد رفتن این فرصت ارزشمند شد. با این وصف به نظر می رسد باید در میادین شهر بجز درخواست برای انتقام از آمریکا و اسرائیل، درخواست انتقام از برباد دهندگان سرمایه بازنشسته ها نیز مطرح شود چرا که خسارت مدیرانی که این اتفاقات را رقم زدند از خسارت بمب های آمریکایی و اسرائیلی به زیرساخت های ایران کمتر نیست.