داغ بیتسلی در تشییع خامنهای شهید – هشت صبح
به گزارش هشت صبح و به نقل از مهر :
یادداشت مهمان- مهدی پناهی، پژوهشگر ارتباطات و رسانه: در آستانه تشییع ابرمرد تاریخ معاصر ایران و اسلام؛ نمیدانم از سوگاش بگویم یا از حماسهاش، از اندیشه افلاکی اش بگویم یا از سبک زندگی خاکیاش، از دستاوردهای بیش از ۷۰ سال مبارزهاش برای اسلام و علیه طاغوت و استکبار و ۳۷ سال نظامسازی و تمدنسازیاش بگویم یا مریدان آزادهاش در سراسر عالم.
خامنهای برای ما، تنها مرید و رهبر نبود؛ او معلم و مفسر اسلام ناب و معصومین علیه السلام بود؛ او چشمه جوشان اندیشه و فکر بود که هر بار سخن میگفت دلها آرام میگرفت و عقلها به جوشش میآمد. جوشش برای تولید فکر، اندیشه و علم؛ جوشش برای حرکت و رسیدن به قله.
نهضت خامنهای تداوم نهضت حسینی
او بود که در تداوم مکتب امام راحل، قیام امام حسین علیه السلام در سال ۶۱ هجری را تبدیل به نهضت انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی تبدیل کرد؛ خامنهای شهید در ادامه راه امام راحل ابرپروژه احیا اسلام را در عصر غربت مدرنیته با الگو گرفتن از قیام حسین علیه السلام شروع کرد و نه در مقام دفاع بلکه در مقام مطالبه و حمله به مبانی مدرنیته غربی؛ تمام رذایل این تمدن اپستینی را به چالش کشید و همین بود دلیل کینه اشقیای اپستیننشین از او و خانوادهاش و آن شهادت مصیب انگیز.
خون خامنهای و بعث مردم
اگر امام به مردم جرئت طوفان داد، خامنه ای شهید مردم را به بعثت و تکامل رساند، بهای خون خامنهای شهید، بعثت مردم بود، مردمی که در چله سوم پس از شهادت امام و مرادشان، پرچم یالثرات الحسین و یالثرات الخامنهای را بلند کردند؛ و خداوند چه صحنه زیبایی آفریده است تا چله خونخواهی امام شهیدمان را به اربعین حسینی و نهضت زیبنی پیوند زده است.
آری اگر خون حسین؛ اسلام نبوی را احیا کرد و جلوی انحراف یزیدیان را گرفت، بهای خون خامنهای شهید، بعثت مردم بود، خامنه ای شهید مردم را به بعثت و تکاملی رساند که قله تمدن نوین اسلامی و عبور از تمدن منحط غربی را پیش روی خود میبیند.
شهادت خامنهای و ما رایت الاجمیلا
وقتی یک رهبر سیاسیِ محض شهید میشود، میگویند یک پدیده سیاسی رخ داده اما خامنهای ولی خدا بود، هرچند با شهادت ولیّ خدا، به قول سید الشهدای اهل قلم روح نمازمان قبض میشود و لاشههای سرد رکوع و سجودمان، بیکفن و دفن بر خاک میماند و قلب، گوری میشود که در آن جنازه فطرت را به خاک میسپارند؛ چرا که امام و ولی، مایه حیات باطنی جامعه است.
اما زینب به ما یاد داد، ما رایت الا جمیلا، ما داغ بی تسلا دیدیم اما به قول آقای شهیدمان مردم مبعوث شده کار را تمام خواهند کرد و پرچم انقلاب اسلامی را به صاحب اصلی اش میدهند و هر که عقب بماند، عقب مانده است و مردم مبعوث رو به جلو حرکت خواهند کرد.
تشییع خامنهای و وادی مقدس طوی
عقل اشراقی میگوید خامنهای شهید همچون خمینی اکنون بر بلندای ساحل ابدیت ایستاده و امتداد وجود خویش را در تاریخ مینگرد. همانطور که خود خامنهای شهید بارها فرموده است، شهید بعد از شهادتش تازه مبسوطالیدتر میشود و گشایش مییابد؛ و تشییع او یعنی «فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی»
خامنهای شهید و تشییع او را نمیتوان با عقل ظاهربین دنیایی لمس و درک کرد؛ باید نعلهای ظاهر بینی را کنار گذاشت و با نقس قدسی در آن حضور یافت؛ وضو گرفت و غسل کرد و نیت قرب الی الله کرد.
حمد بر این داغ بیتسلی
زیارت عاشورا به ما آموخته است که در این غم بزرگ و داغ بی تسلا شکر گذار خدا باشیم و بگوییم، اللهم لک الحمد حمد الشاکرین لک علی مصابهم، الحمدلله علی عظیم رزیتی، و از او بخواهیم، حسین را شفیع ما قرار دهد و همراه حسین و یاران حسین همچون خامنهای شهید بکند، خامنه ای که بذلوا مهجهم دون الحسین(ع) شد.
اما جای سید الشهدای اهل قلم خالی که برای ما بگوید: ما را این گمان نبود هرگز که بی او بمانیم، ما را این گمان نبود که بعد از او بمانیم، داغ های همه تاریخ را ما به یکباره دیده ایم. امام شهید رفت و زمین ماند و ما نیز بر زمین ماندیم. با داغ جراحتی سخت بر دل و باری سنگین بر دوش.
