آتش توپخانهی همهجانبهی رادیکالها در آستانه توافق جهت «اخلال در تصمیم نظام» روشن شد: از مصاحبهی زنده وزیرخارجهی جریان پایداری-جلیلی تا دعوت برای ایجاد التهاب در کشور / پشت پردهی گرای این جریان به آمریکا
در پی حضور عباس عراقچی در صداوسیما در شب گذشته که اخبار درمورد نهایی شدن توافق را تقویت کرد، جریان رادیکال همهی نیروی خود را به صحنه آورده تا موجب اختلال در اعلام توافق احتمالی شوند.
به گزارش «انتخاب»؛ این جریان که در سابقه خود، اعلام روز شکرگزاری در کشور بابت گزارش البرادعی که نهایتا منجر به قطعنامههای فصل هفتی علیه ایران شد و توافق منطقهای بی سابقه در دولت مرحوم رئیسی در ازای هیچ را در کارنامهی خود دارد، اکنون نگران سیاست مذاکراتی کشور و جزئیات توافق شده است.
در همین راستا، به نظر می رسد مثلث پایداری، جلیلی و بقایای دولت مرحوم رئیسی قصد دارند تا ضمن سمتوسو دادن به اذهان مردم حاضر در میادین، آنها را علیه تیم مذاکرهکننده و سیاست رسمی مذاکراتی کشور بشورانند و نسبت به آنان ایجاد بی اعتمادی کنند.
همچنین سعی میکنند با ایجاد هیاهو و فشار در قالب مخالفت صرف با هرگونه مذاکرات، ضمن اخلال در روند تصمیمگیری، مانع بررسی دقیق یادداشت تفاهم در اتاقفکر نظام جهت تصویب یا عدم تصویب توافق یاد شده، شوند.
نکتهی مغفول اما این است که هدف نهایی آنان ظاهراً القا و گرا به غرب است که با توجه به مخالفت این طیف، عمل به تعهدات با مسئله مواجه میشود.
در چارچوب همین خط، از صبح امروز، رسانههای این جریان، برنامههای زنده با امثال محمود نبویان که حکم وزیرخارجهی جریان پایداری-جلیلی را دارد، برگزار کردهاند.
همزمان بقایای دولت مرحوم رئیسی با فراخوان علیه مذاکرات و توافق بالقوه سعی در ایجاد التهاب در کشور، آن هم در شرایط جنگی فعلی دارند.
بعلاوه، برخی افراد ارتزاق کننده از این جریان، خود را در جایگاه اعضای شورای امنیت ملی و مقامات عالیه قرار داده و ادعا می کنند که توضیحات تیم مذاکره کننده برای آنها مجاب کننده نبوده است.
وقتی صحبت های این طیف را کنار هم قرار دهیم که البته برخی از آنان به روشنی سخن میگویند، به نظر میرسد آنها به دنبال اقتدار زدایی از مقامات و ایجاد شائبهی تحمیل توافق به نظام هستند، هدفی که به نظر در راستای همان گرای پیشگفته به آمریکا و غرب است.
همهی این اتفاقات در شرایطی رقم میخورد که از صدر تا ذیل این جریان، جز هیاهو، کوچکترین فعالیتی در «میدان» نداشته و بر خلاف فرماندهان و سربازان وطن، هیچ هزینهای نیز در «میدان» ندادهاند؛ ضمن آنکه نه در حوزهی اقتصادی مسئولیتی دارند که به مردم پاسخگو باشند و گویا سفرهی اینان -برخلاف آحاد مردم- با کوچکترین خللی مواجه نشده است.
