برای دریافت روزانه اخبار هشت صبح در خبرنامه سایت عضو شوید      
کد خبر: ۹۷۰۴۴
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۶
کیوان ساکت:
جشنواره سال گذشته متاسفانه عملکرد خیلی بدی داشت، به طوری که همه بر این اتفاق بودند که جشنواره ی سال 94 فقط برای معرفی و حمایت مالی از دو خانواده هنری بود. توجه به آلبوم ها و کسانی که جایزه گرفتند و نزدیکی آن ها با دبیر جشنواره و ...کاملا گویای این است.
مرداد نیوز: جشنواره موسیقی فجر براساس گفته حمیدرضا نوربخش دبیر جشنواره، در حالی امسال یک ماه زودتر و در دی ماه برگزار خواهد شد، که بسیاری از اهالی موسیقی کشورمان به نحوه اجرای آن در سال گذشته اعتراض داشتند و با ابقای مجدد نوربخش به عنوان دبیر این جشنواره، این اعتراضات ادامه دارد. تا جایی که به نظر می رسد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان قصد بایکوت کردن این جشنواره را دارند. علی قمصری اولین نوازنده ای بود که اعلام کرد در این جشنواره شرکت نخواهد کرد. کیوان ساکت نیز معتقد است جشنواره موسیقی فجر در سال گذشته بسیار ناعادلانه برگزار شده و او با این روند در جشنواره امسال شرکت نخواهد کرد.

 کیوان ساکت آهنگساز و نوازنده تار کشورمان در گفتگو اختصاصی با خبرنگار ما در خصوص عملکرد جشنواره موسیقی فجر گفت: جشنواره سال گذشته متاسفانه عملکرد خیلی بدی داشت، به طوری که همه بر این اتفاق بودند که جشنواره ی سال ۹۴ فقط برای معرفی و حمایت مالی از دو خانواده هنری بود. توجه به آلبوم ها و کسانی که جایزه گرفتند و نزدیکی آن ها با دبیر جشنواره و …کاملا گویای این است.اینها رو به نقل از اقای عباس ستایشگر در نشستی که به این منظور در فرهنگسرای ارسباران انجام شد عرض میکنم. (هر چند عده ای از این سخنان خواهند رنجید) در باقی موارد ابهامات و مسائلی پیش امد که موجب ناخرسندی اهل هنر شد وبا تمام اعتراض ها و نقد هایی که شد انتظار میرفت پاسخی از دبیر جشنواره و یا رسیدگی کافی از سوی معاونت هنری انجام پذیرد که متاسفانه چنین نشد. می شود گفت عملکرد جشنواره به همان صورت و ابقاء عناصر پیشین جشنواره سال پیش ( با توجه به موج نارضایتی هایی که پیش آمد) به گونه ای بارز نادیده گرفتن خواست قانونی و احقاق حقوق هنرمندانی است که در جشنواره سال پیش شرکت داشتند.

وی افزود: خیلی متاسفم که آنقدر ما درگیر بی عدالتی و بی انصافی در همه وجوه موسیقی هستیم و من اعلام می کنم اگر دوباره عملکرد امسال جشنواره مثل سال گذشته باشد من در آن شرکت نخواهم کرد و می دانم خیلی دیگر از هنرمندان هم شرکت نخواهند کرد.

این نوازنده با گلایه از نظام سازمانی جشنواره ادامه داد: وقتی جشنواره در انحصار یک یا دو خانواده باشد متاسفانه این بازتاب خوبی نخواهد داشت و موج منفی زیادی را ایجاد خواهد کرد. من متعجبم از معاونت هنری که با این موج اعتراض های زیاد و با این هجمه ای که به این جشنواره می شود به خاطر عملکرد بسیاربسیار دور از عدالت و دور از انصاف و غیر عادلانه و غیر بخردانه دست اندرکاران آن، چرا تغییری در نظام سازمانی جشنواره ایجاد نکرده است؟!

این نوازنده تار درخصوص مشکلات جشنواره فجر اظهار کرد: ببینید من فکر می کنم بیشترین اجحاف به کنسرت گروه ما و گروه وزیری شد. من درخواست کردم که یک شب دیگر به جشنواره اضافه شود، یک شب دیگر به نام ما به جشنواره اضافه شد ولی عملا آن را از ما گرفتند. آقای نوربخش مرتب می گفت معاونت هنری با اجرای شما مخالف است. حتی دلیلش را به ما گفتند.

گفت معاونت هنری می گویند با همان ترکیب شب پیشین باید بر صحنه برویم( چون عده ای از نوازندگان ارکستر ۶۰ نفری ما با ارکستر دیگری اجرا داشتند در شب دوم) و من با صحبت با نوازندگانم آنها را مجاب کردم ولی دوباره آقای نوربخش گفت معاونت هنری می گوید با ارکستر سنتی باید باشد و برنامه ای متفاوت. من پاسخ دادم بسیار خوب ما آماده ایم ،گفتند نه باید همان ارکستر ۶۰ نفری باشد گفتم باشد و در نهایت گفتند با اجرای شما موافقت نشد!!( با اجرایی که خود من پیشنهاد داده بودم و پذیرفته بودند که یک گروه پرتقالی را به خاطر من جابجا کنند.) که جابجا کردند و گروه راز و نیاز را به جایش گذاشتند.

نویسنده کتاب «بیایید تار و سه‌تار بنوازیم» در ادامه بیان کرد: من فکر می کنم آنچه در جشنواره فجر سال گذشته به هیچ وجه اهمیت نداشت بحث هنر و کیفیت هنری بود و آنچه مهم بود این بود که یکی، دو خانواده ازین میان طرفی برببندند. من فکر می کنم آقای مرادخانی در استفاده از مشاوران خیلی جوان خود تجدید نظر کند. اینها مردم و هنرمندان راستین را ناامید کردند و من با این رویکرد در جشنواره شرکت نخواهم کرد.

ساکت همچنین با گلایه از عملکر خانه موسیقی نیز گفت: خانه موسیقی هم هیچ فرقی نکرده است، متاسفانه مدیریت ها در ایران مثل سلطنت موروثی است و به هیچ وجه بر اساس شایستگی ها انجام نمی شود. در جشنواره فجر هم همینطور بود و در خانه موسیقی هم همینگونه است و با این حال خیلی ها واهمه دارند و مشکلات خودشان را نمی گویند. من سالهاست از خانه موسیقی قطع امید کرده ام و با آن نابسامانی هایی که در انتخابات روی می داد، دیدم با ماندن در خانه موسیقی غیر از اینکه ما آبروی خودمان را می بردیم هیچ اتفاق دیگری پیش نمی آمد.

وی با اشاره به انتخابات کانون نوازندگان موسیقی ایرانی ادامه داد: مثلا کانون نوازندگان سازهای ایرانی که من عضو آن هستم، حدود نزدیک به ۵۰۰۰ عضو دارد اما در رای گیری هیچوقت بیشتر از حدود ۱۷۰ یا ۲۰۰ نفر شرکت نمی کنند و این تعداد هم کسانی هستند که سازهایشان ساز آذری است و ساز ایرانی نیست. ممکن است به من خرده بگیرند که ساز آذری هم در ایران زده می شود، با این شرایط کلارینت، آبوا، هورن، فرنچ هورن و پیانو هم ایرانی هستند چون در ایران زده می شوند! آنجا کانون نوازندگان سازهای ایرانی است! با این حال شاید بیش از ۵۰درصد نوازندگانی که رای می دهند نوازنده سازهای آذری مثل باغلاما، نقاره و دیوان و… هستند که اینها سازهای ایرانی نیستند. سازهای ایرانی کاملا مشخص است، سازهایی که هویت صددرصد ایرانی داشته باشد، مثل تار، سه تار، سنتور، قانون، تنبک، دف، نی، دوتار، قیچک، کمانچه و … که اینها سازهای کاملا ایرانی هستند. ببینید چه فاجعه ای است که ۵۰۰۰ نفر عضو هست اما فقط ۱۷۵نفر شرکت می کنند.( در انتخابات اخیر). تمام اعضا ناامیدند از این که یک رای گیری عادلانه ای صورت بگیرد.

ساکت افزود: من و خیلی از شاگردانم که دیدیم در رای گیری ها جانب عدالت رعایت نمی شود دیگر درآن شرکت نکردیم، در رای گیری حاشیه های زیادی وجود داشت در یک دوره که من شرکت کرده بودم و جناب اقای داود گنجه ای هم حضور داشتند و آراء را می خواندند شاهدند که خیلی از کسانی که رای داده بودند حتی نام کسی که به او رای داده بودند را درست نمی دانستند و به طرز خنده آوری نام کاندیدای مورد علاقه!! خود را نوشته بودند. یک نفر راه افتاده بود و نام مرا در ورقه های عاشقلارهایی که از هشتگرد آمده بودند خط می زد! با این شرایط رای گیری معنایی ندارد ! وقتی در نهادی مثل خانه موسیقی این اتفاق می افتد دیگر چه انتظاری از جاهای دیگر می توان داشت این مشت نشانه خروار است.

وی در پایان گفت: به هرحال عده ای هستند که پست ها را بدون شایستگی و بدون اهلیت فرهنگی و هنری اشغال کرده اند. در مقابل این عده ی قلیل، کسانی هستند که به هنر و موسیقی ایران عشق می ورزند و در هر شرایطی به رسالت خود که حفظ و اشاعه و خلق آثار فاخر مو سیقی ست ادامه میدهند. ( گویا این قانون حاکم بر هنر و هنرمندان در ایران بوده و هست) آنها کتاب می نویسند و کنسرت برگزار می کنند آموزش می دهند و بسیار فعالیت دیگر بدون هیچ حمایت از متولیان موسیقی. آنچه در جشنواره فجر اتفاق افتاد اتفاق نامیمونی بود. و اگر دوباره اتفاق بیافتد بسی مایه تاسف.! یک نمونه دیگر عرض کنم سال گذشته یک گروه نوازنده و خواننده ی بسیار خوب موسیقی از سلیمانیه عراق( که من آنها را خوب می شناسم و با ایشان همکاری کرده ام) قصد داشتند بدون هیچ چشمداشتی با هزینه خودشان به ارکستر من بپیوندند و حتی تبلیغات زیادی برای جشنواره در کانال های کردی مجاز انجام دهند.

من از چندماه قبل این را اعلام کردم و با این حال ستاد جشنواره به هیچ وجه همکاری نکرد و گفتند دیر شده و نمی شود. ولی دو یا سه روز مانده به اجرا یکی از هنرمندان خارجی اعلام کرد که نمی تواند برای همکاری با یکی از نور چشمی ها بیاید بلا فاصله اقای انتونیو ری دعوت شد و دستمزد خوبی هم گرفت و البته خیلی مطالب دیگر هم هست که از حوصله خارج است زیرا گوش شنوایی نیست. اینجاست که یاد این بیت از حافظ می افتم : که حالیا مصلحت وقت در آن می بینم که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم .

به هرحال اینها نشان می دهد که می خواهند یک عده خاص و البته قلیل از هنرمندان منتفع شوند که این در شان موسیقی و هنر ایران نیست و حاصلی جز بی اعتمادی به متولیان هنری و ستاد جشنواره نخواهد داشت. من آنچه شرط بلاغ است با تو می گویم – تو خواه از سخنم پند گیر خواه ملال.
روی خط سایتها
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: