برای دریافت روزانه اخبار هشت صبح در خبرنامه سایت عضو شوید      
کد خبر: ۴۹۵۲۹
تاریخ انتشار: ۰۷ مرداد ۱۳۹۳ - ۰۳:۱۹
در سایه غفلت مسئولین
در 18 کیلومتری شمال‌شرقی قروه و در شرق روستای باباگرگر وجود دارد که در سایه غفلت مسئولین به جای اینکه شفابخش باشد، مرگ را به همراه دارد.
در 18 کیلومتری شمال‌شرقی قروه و در شرق روستای باباگرگر بنای امامزاده جلیل‌القدری به‌ نام سیدجلال‌الدین ابن‌ سیدمعزالدین وجود دارد که بنای اولیه آن به دوره صفویه بر می‌گردد.

چنانچه از کتب قدیم بر می‌آید نسبت شریف آن حضرت با چند واسطه به امام محمدباقر (ع) می‌رسد.

از آثار طبیعی در کنار این امامزاده که توجه مردم را به خود جلب می‌کند چشمه آب معدنی جوشانی است که احتمالاً از دهانه یک آتشفشان خاموش بیرون می‌آید و این چشمه آب معدنی که ترکیبی از گوگرد و آب است و برای درمان بسیاری از بیماری‌های پوستی مفید است.

آب چشمه از دل زمین می‌جوشد و در استخر دایره‌ای شکل جمع می‌شود و منظره جالبی را به وجود آورده است و مشابه آن را می‌توان در پیرصالح بیجار و کامیاران دید.

آب این چشمه به علت وجود املاح معدنی به ویژه گوگرد، رنگین است و گفته می‌شود برای امراض سودایی و پوستی مناسب است و در درمان سوء هاضمه و دیگر بیماری‌های دستگاه گوارش و نیز راشیتیسم و درمان تورم مؤثر می‌افتد.

این چشمه و امامزاده باباگرگر در کنار آن، از مکان‌های طبیعی و تاریخی استان محسوب می‌شوند.

آرامگاه سیدجلال‌الدین مشهور به باباگرگر در تمام منطقه کردستان مشهور است و حتی از سایر استان‌ها با هدف زیارت آن به این استان می‌آیند. این امامزاده مورد توجه تمامی اهالی از تشیع و تسنن است.

یکی از عارضه‌های طبیعی جالب در کنار این مجموعه، گدازه آتشفشانی مشهور به «سنگ اژدها» بوده و ظاهر آن شبیه حیوانات عظیم‌الجثه ماقبل تاریخ است.

چشمه باباگرگر، چشمه‌ای گازدار که آب نارنجی رنگش آن را از سایر چشمه‌هایی که دیده‌اید، متفاوت می‌کند، منطقه‌ای که چشمه باباگرگر آنجا قرار گرفته، محلی است که از دل زمین گاز گوگردی زیادی خارج می‌شود، برای همین کافی است کمی باران آنجا ببارد تا حباب‌های بی‌شماری کف زمین را بپوشانند.

این چشمه از چند چشمه کوچک تشکیل شده است که بزرگترین آن را دنگز می‌نامند که به معنی همان دریاچه است.

آب چشمه باباگرگر به خاطر املاحی که دارد نارنجی‌رنگ است و در بررسی‌هایی که روی آن صورت گرفته، مشخص شده این چشمه دارای فسفات، گوگرد، کلر، منیزیم و کلسیم است. مساحت چشمه هم در حدود 200 مترمربع است «مردم معتقدند آب این چشمه خاصیت درمانی دارد برای همین خیلی‌ها در آن شنا می‌کنند.

برای رفتن به باباگرگر باید قبل از رسیدن به ورودی شهر قروه، به فرعی سمت راست بپیچید و از دلبران عبور کنید.

در منطقه‌ای که امامزاده و چشمه در آن قرار گرفته به خاطر تحریک‌های زمین گاز گوگرد زیادی خارج می‌شود، علاوه بر این در قسمت‌هایی از منطقه، فشار گاز آب را هم همراه خود از دل زمین بیرون می‌آورد و موجب به وجود آمدن چشمه می‌شود.

اما دیدنی‌های باباگرگر تمام‌شدنی نیست در کنار این چشمه سنگ بزرگی وجود دارد که بی‌شباهت به اژدها نیست.

همه این دیدنی‌ها دست به دست هم داده تا باباگرگر به منطقه توریستی تبدیل شود، هنوز شرایط مناسبی برای استفاده آب‌معدنی این منطقه فراهم نشده، تنها در حدود 20 اتاقک برای اسکان مسافران در باباگرگر ساخته شده، مسافران می‌توانند در آنها ساکن شوند و از آب چشمه استفاده کنند.

مقبره باباگرگر در سال 1382 تحت شماره 3486 در ردیف آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

چشمه‌ای که می‌تواند شفابخش باشد

این تمام آن چیزی است که درباره یک جاذبه دیدنی بی‌نظیر در کردستان، در گزارش‌ها و معرفی‌های مختلف از آن درج شده است.

چشمه‌ای که آب شفابخش آن امروز مرگ را به پسر جوان 23 ساله دلبرانی پیشکش کرد تا در سایه غفلت مسئولین، آبی که می‌توانست شفابخش باشد، مرگ‌آور شد.

دو برادر جوان در گرماگرم تابستان برای شنا به چشمه آبگرم معدنی باباگرگر رفتند تا تنی به آب بزنند، اما زندگی علی در این آب‌تنی، آخرین برگ خود را ورق زد تا نامزد جوان این جوان برای همیشه داغدار همسر خود شود.

البته علی اولین و آخرین کسی نیست که بدون توجه به تابلوهای هشدار در این چشمه آهکی شنا می‌کند و زندگی خود را این گونه به پایان می‌رساند، اما سایه غفلتی که بر این چشمه سنگینی می‌کند، متوجه کسانی است که از طرح جامع باباگرگر سخن گفتند و وعده سرمایه‌گذاری در این منطقه دادند و گفتند که دهکده آب درمانی در این منطقه احداث می‌شود، اما از تمام این آوازهای دهل، تنها حصارکشی دور چشمه انجام شد تا کسی در آن شنا نکند، که این حصارها هم یا توسط سودجویان به سرقت می‌رفت و یا از جایشان کنده می‌شد که در این گیر و دار قرعه مرگ به اسم علی سروی رقم خورد.

منطقه‌ای بسیار دیدنی که اکنون از چشم خانواده‌های داغدار افتاده است، با کمی توجه می‌توانست جاذبه‌ای در زمینه گردشگری سلامت باشد نه اینکه سلامت بازدیدکنندگانش را به خاطر یک بی‌توجهی و سهل‌انگاری به خطر اندازد.

تلاش 8.5 ساعته برای یافتن جسد جوان دلبرانی

بخشدار دلبران در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، گفت: حوالی ظهر دیروز خبری مبنی بر غرق شدن یک جوان 23 ساله اعلام شد که بلافاصله نیروهای امداد و نجات وارد عمل شدند.

علیرضا عبدی افزود: دو غریق‌نجات قروه‌ای، 20 دقیقه پس از حادثه عازم محل شدند و شروع به جستجو در زیر آب برای یافتن جوان شدند، اما تلاش آنان تا ساعت 19 عصر بی‌فایده بود و اثری از او به دست نیامد.

به گفته بخشدار دلبران، در این زمان از غواصان آتش‌نشانی سنندج و همدان استمداد شد که در پی آن 3 غواص از سنندج و 5 غواص از همدان به محل حادثه آمده و شروع به جستجو برای یافتن جسد کردند.

عبدی افزود: با تلاش این گروه‌ها بالاخره ساعت 20.30 دقیقه جسد این جوان از آب بیرون کشیده شد.

سکانس آخر زندگی داماد جوان در منطقه نمونه گردشگری

این پایان زندگی جوانی بود که خود را برای آغاز زندگی مشترک آماده می‌کرد، این درست است که شنا کردن در مکان‌های خطرناک که تابلوهای هشدار هم در آن نصب شده، ممنوع است، اما آیا طرح جامعی که برای این جاذبه گردشگری تدوین شده است، باید در نصب چند میله در گرداگرد آن خلاصه می‌شد؟

از سال 89 که زمزمه‌های احداث دهکده آب‌ درمانی و ساماندهی باباگرگر مطرح شد تاکنون چه اقدامی در این راستا انجام گرفته است؟

بار سنگین واژه منطقه نمونه گردشگری بر دوش باباگرگر سنگینی می‌کند، اگر این منطقه نمونه گردشگری است، پس وای به حال مناطق عادی گردشگری استان که چه وضع اسفناکی دارند.

منبع: فارس
روی خط سایتها
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: